فلسفه زیست محیطی پشت مسکن و ساخت و ساز پیش ساخته در درجه اول در کاهش مصرف منابع و اثرات زیست محیطی در طول فرآیند ساخت و ساز منعکس می شود. در حالی که ساخت و ساز سنتی شامل انجام بیشتر کارها در-سایت-تولید ضایعات ساختمانی قابل توجه، گرد و غبار و سر و صدا-ساخت و سازهای پیش ساخته، تولید اجزای خاص را به کارخانه ها منتقل می کند. پردازش این اجزا در یک محیط کنترل شده امکان کنترل دقیق مصرف مواد را فراهم می کند و ضایعات سایت را به حداقل می رساند. علاوه بر این، استفاده از فرآیندهای تولید استاندارد برای قطعات پیش ساخته، میزان استفاده از مواد را افزایش داده و تولید مواد زائد در طول ساخت و ساز را کاهش می دهد.
با توجه به انتخاب و استفاده از مصالح ساختمانی، ساخت و سازهای پیش ساخته تاکید زیادی بر بهره وری انرژی و استفاده منطقی از منابع دارد. طراحان می توانند بر اساس موقعیت ساختمان، آب و هوا و الزامات عملکردی، موادی با خواص عایق حرارتی برتر انتخاب کنند، در حالی که از مجموعه های دیوار و سقف بهینه برای کاهش مصرف انرژی در طول فاز عملیاتی ساختمان استفاده می کنند. موادی مانند فولاد، بتن و الوار را میتوان بهعنوان گزینههای قابل بازیافت یا سازگار با محیط زیست{2}}منبع کرد، در نتیجه مصرف منابع در منبع کاهش مییابد. ادغام مواد{4}}کارآمد انرژی با اجزای پیش ساخته عملکرد کلی محیطی ساختمان را بدون به خطر انداختن عملکرد آن بهبود می بخشد.
فلسفه زیست محیطی مسکن پیش ساخته نیز به مدیریت کل چرخه عمر ساختمان گسترش می یابد. فراتر از پرداختن به اثرات زیست محیطی در مرحله ساخت و ساز، در نظر گرفتن مصرف منابع مرتبط با استفاده، نگهداری و تخریب نهایی ساختمان ضروری است. طراحی اتصالاتی که جداسازی و تعویض آسان را تسهیل میکند، تلفات مواد را در حین بازسازی یا تخریب به حداقل میرساند و امکان استفاده مجدد از اجزای خاص را فراهم میکند. علاوه بر این، اجرای اقدامات تعمیر و نگهداری مناسب، عمر مفید ساختمان را افزایش می دهد و در نتیجه هدر رفت منابع را که اغلب در اثر نوسازی مکرر ایجاد می شود، کاهش می دهد. در نتیجه، مزایای زیست محیطی ساخت و ساز پیش ساخته فراتر از کاهش آلودگی-در سایت است. آنها از یک رویکرد کل نگر ناشی می شوند که طراحی، تولید، حمل و نقل، ساخت و ساز، استفاده و تخریب را برای دستیابی به حفظ منابع و حفاظت از محیط زیست در نظر می گیرد.